Objawy i przyczyny

Zaćma – co to jest?
Zaćma (inaczej zwana też kataraktą) jest chorobą degeneracyjną oczu, prowadzącą do zmętnienia naturalnie przeźroczystej soczewki oka, wskutek czego pogarsza się jakość, ostrość i kontrast widzenia. U zdrowych osób soczewka przepuszcza światło, załamując je pod takim kątem, aby docierało do siatkówki, a stąd przez nerw wzrokowy do mózgu. W przypadku zaćmy dochodzi do zamglenia, zmętnienia soczewki, więc ilość światła docierającego do siatkówki jest niewystarczająca – obraz staje się rozmyty, nieostry, widziany jak przez mgłę. Zwykle zaćma rozwija się stopniowo, choć znaczące pogorszenie widzenia może nastąpić nawet w ciągu kilku miesięcy. Niestety, nie ma sposobu, aby zapobiec tym zmianom.

Naturalna soczewka oka jest z obu stron wypukła i przypomina dysk. Konstrukcja ta pozwala skupiać promienie świetlne dokładnie na siatkówce, co sprawia, że ostrość widzenia jest bardzo dobra. U osób młodych soczewka jest elastyczna i w pełni przeźroczysta, dzięki czemu widzenie dali, jak i bliży jest wyraźne. Pojawiające się z upływem czasu wady refrakcji można korygować poprzez korekcję okularową.

Wraz z wiekiem soczewka staje się cięższa, grubsza i traci swą elastyczność. Włókna soczewki twardnieją i zagęszczają się. Białka soczewki ulegają przemianom chemicznym, co powoduje osłabienie akomodacji, rozpraszanie promieni świetlnych oraz utratę przejrzystości soczewki. Pojawiają się trudności z czytaniem z bliskiej odległości oraz oglądaniem telewizji. Widziany obraz staje się rozmazany (widziany jak przez mgłę), a postrzegane barwy są mniej intensywne i wyraźne. Zmienia się również barwa soczewki – na żółtą, a nawet brunatną. Wszystko to powoduje trudności w poruszaniu się oraz ocenie odległości. Z upływem czasu zamglenie widzenia staje się coraz większe. Gdy soczewka zupełnie zmętnieje, chory odróżnia tylko światło od cienia oraz dzień od nocy. U każdego pacjenta postęp choroby przebiega inaczej. U jednych choroba rozwija się w ciągu kilku miesięcy, a u innych – na przełomie kilku lat. Pierwszym sygnałem świadczącym o początkach zaćmy może być ciągłe pogarszanie się wady wzroku, częsta zmiana szkieł okularowych, a w ostateczności problem z doborem odpowiedniej korekcji.

  • pogorszenie ostrości wzroku,
  • trudności podczas czytania oraz oglądania telewizji,
  • zaburzenia w ocenie odległości,
  • problem z prawidłowym postrzeganiem barw,
  • przymglone widzenie,
  • trudność z poruszaniem się i samoobsługą (dotyczy osób starszych).

Zaćma nie wywołuje bólu, swędzenia, zaczerwienienia czy łzawienia oczu. Objawy choroby zależą od stopnia jej zaawansowania, mogą obejmować zmiany w jednym i w drugim oku, choć ich postęp może przebiegać różnie.

Bez względu na przyczyny zaćmy, osoba chora powinna zdecydować się na jak najszybsze leczenie. W przeciwnym razie, schorzenie może doprowadzić do całkowitej utraty wzroku. W związku z tym nie należy lekceważyć pierwszych objawów choroby i trzeba jak najszybciej udać się do lekarza okulisty.

Zaćma – objawy
Choroba zwykle rozwija się latami, a pierwszym objawem zauważalnym przez pacjenta jest stopniowa utrata ostrości widzenia (mimo np. wymiany szkieł korekcyjnych na mocniejsze). Typowe objawy zaćmy to:

  • widzenie jak przez mgłę lub brudną szybę,
  • gorsze widzenie w nocy, szczególnie podczas jazdy samochodem,
  • widzenie otoczki wokół źródeł światła,
  • potrzeba większej ilości światła do czytania,
  • podwójne widzenie,
  • zmienione widzenie kolorów (stają się mniej żywe i wyraziste),
  • nadwrażliwość na światło,

Umów wizytę, napisz wiadomość

Zapraszamy do kontaktu