Stożek rogówki

Stożek rogówki (keratoconus) to rodzaj dystrofii rogówki. Choroba ta rozwija się z powodu wcześniejszych schorzeń ogólnych, czynników dziedzicznych, alergii lub tarcia oczu. Częste występowanie stożka rogówki obserwuje się też w Zespole Downa, Marfana, chorobie atopowej. Choroba rozpoczyna się w okresie dojrzewania i na ogół kończy się rozwój po zakończeniu okresu wzrostu, ale jej postęp może nastąpić również w późniejszych okresach życia.

 

Pacjenci skarżą się na pogorszenie widzenia, swędzenie, zaczerwienienie oczu, nadwrażliwość na światło, dwojenie i zniekształcenie obrazów. Często objawom tym towarzyszy tarcie oczu. W leczeniu początkowego stożka rogówki stosuje się korekcję okularową i soczewki kontaktowe. Korekcja soczewkami miękkimi torycznymi dostępne są soczewki przeznaczone do korekcji wszystkich stadiów stożka rogówki i innych rodzajów nieregularności rogówki, np. rogówki po przeszczepie czy po zabiegu korekcji wzroku.

 

Korekcja soczewkami twardymi najbardziej popularna. Soczewki twarde nie leczą, ale mają na celu zapewnić dobre widzenie

 

Takie soczewki są wykonywane indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie badania topografem rogówkowym.

 

Do nowoczesnych zabiegów, które można zaproponować pacjentom z początkowym i umiarkowanym stożkiem, należą cross-linking , wszczepienie pierścieni środrogówkowych oraz procedury łączone – jednoczasowe wykonanie cross-linking z wszczepieniem pierścieni lub każda z tych procedur połączona z laserowym zabiegiem refrakcyjnym.
W stadiach zaawansowanych z obniżeniem ostrości wzroku konieczne jest leczenie chirurgiczne – polegające na przeszczepieniu rogówki.