AMD –plamka żółta

AMD – zwyrodnienie plamki związane z wiekiem. Istnieją dwa typu AMD : postać sucha i postać mokra (wysiękowa). Sucha postać AMD to schorzenie o łagodniejszym przebiegu, które może ulec zmianie w postać wysiękową.

 

Postać sucha AMD jest spowodowana powoli postępującym zanikiem fotoreceptorów (głównie czopków), nabłonka barwnikowego i naczyń włosowatych naczyniówki w okolicy dołkowej plamki. Ta postać AMD może przekształcić się w postać mokrą (wysiękową).

 

AMD wysi_kowe OCTWysiękowa postać zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem jest jedną z najczęstszych przyczyn ślepoty nabytej. W przypadku mokrej postaci AMD nowe naczynia krwionośne rosną poniżej siatkówki tworząc tak zwaną błonę podsiatkówkową. Z naczyń tych dochodzi do przecieku krewi oraz płynu. Wyciek ten jest przyczyną zakłóceń i zaburzeń czynności siatkówki, powodując martwe strefy w widzeniu centralnym, a ponadto może być przyczyną ślepoty u pacjentów cierpiących na mokrą postać AMD. Mokra postać AMD jest główną przyczyną całkowitej utraty wzroku u osób w wieku powyżej 65 lat.

 

Podstawowym i najważniejszym czynnikiem ryzyka jest wiek. Wśród innych czynników wymienia się m.in. płeć żeńską, rasę białą, palenie tytoniu, cukrzyca, schorzenia sercowo-naczyniowe AMD wysiękowe – wynik badania OCT

 

LECZENIE

 

W suchej postaci AMD ważna jest codzienna dieta oraz stosowanie odpowiednich preparatów z luteiną stanowiących suplement diety. Od niedawna u pacjentów z AMD suchym, którzy w wynikach OCT mają stwierdzone tzw druzy miękkie, dobre efekty terapeutyczne uzyskujemy po zastosowaniu leczenia laserem żółtym – terapia mikropulsacyjna.  Terapię mikropulsacyjną stosujemy w naszej placówce przy ul. Puławskiej 111a  już 2012 roku. Pacjenci po zastosowaniu tej terapii mogą odzyskać pełną ostrość widzenia.

 

Aktualnie leczenie wysiękowej postaci AMD polega na stosowaniu leków hamujących rozwój nieprawidłowych naczyń. Leki te podawane są w postaci zastrzyków do wnętrza gałki ocznej. Obecnie stosowane są preparaty jaki Lucentis (ranibizumab) i Eylea (aflibercept). Są to leki przeciwko śródbłonkowym czynnikom wzrostu naczyń (anty-VEGF). Dzięki terapii anty-VEGF u wielu chorych udaje się powstrzymać obniżanie ostrości wzroku, a w niektórych przypadkach nawet uzyskać jej poprawę.

 

Leczenie produktem Eylea rozpoczyna się od jednego wstrzyknięcia na miesiąc w trzech kolejnych dawkach, a następnie podaje się jedno wstrzyknięcie co dwa miesiące. Po pierwszych 12 miesiącach leczenia produktem Eylea odstęp pomiędzy dawkami można wydłużyć w zależności od parametrów anatomicznych i wzrokowych. W tym przypadku, harmonogram monitorowania powinien być określony przez wykwalifikowanego lekarza i może być częstszy niż harmonogram wstrzyknięć. Lucentis- Iniekcje są podawane co miesiąc i kontynuowane do czasu uzyskania maksymalnej ostrości wzroku, tj. ostrości wzroku pacjenta utrzymującej się w trzech kolejnych comiesięcznych badaniach, wykonywanych podczas leczenia ranibizumabem.

 

Następnie pacjenci powinni co miesiąc zgłaszać się na kontrolne badania ostrości wzroku. Leczenie jest wznawiane, gdy badania kontrolne wykażą pogorszenie ostrości wzroku spowodowane przez wysiękową postać AMD. Comiesięczne wstrzyknięcia powinny być podawane do czasu ponownego uzyskania stabilizacji ostrości wzroku w trzech kolejnych comiesięcznych badaniach (co najmniej dwie iniekcje). Odstęp pomiędzy dwiema dawkami nie powinien być krótszy niż jeden miesiąc.